Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2016

μπλακ φόρεστ [family black stories]

Για πάρτι έκπληξη το ξεκινήσαμε. Εγώ δηλαδή πρότεινα να παραγγείλουμε σουβλάκια και μπύρες και να της βγάλουμε και μια τούρτα να τελειώνουμε.  Το άκουσε ο Ερντογάν κι έγινε θηρίο:
-         Αυτό δεν είναι πάρτι γενεθλίων, αλλά ο  τελικός  Μάντσεστερ-Ρεάλ!
-         Ποιος είναι πάλι ο Ερντογάν;
-         Η μάνα της. Έτσι και θυμώσει, φτυστή ο Ταγίμπ κυρ-αστυνόμε μου.
-         Να λείπουν οι χαρακτηρισμοί. Τι έγινε μετά;
-         Ως συνήθως, υποχώρησα. Η μάνα της ανέλαβε τα μεζεδάκια. Η κολλητή της να την καθυστερήσει στη δουλειά. Κάτι φίλοι τα ποτά  και σε μένα έγινε η ανάθεση της τούρτας.

-         Σαράντα δύο  κεράκια να πάρω; τους ρώτησα.
-         Όχι βρε ζώον, μανουάλι θα την κάνουμε τη τούρτα;  Ένα ερωτηματικό θα πάρεις.  Κι η τούρτα να είναι μπλακ φόρεστ  που της αρέσει.
-         Τη σιχαίνεται τη μπλακ φόρεστ, αλλά δεν το έκανα θέμα.  Το μοιραίο βράδυ παρέλαβα απ’ το ζαχαροπλαστείο «Τα νούφαρα»  τη μπλακ φόρεστ  που είχα παραγγείλει, καθώς κι ένα κεράκι σε σχήμα ερωτηματικού.  Ύστερα πήγα στο σημείο συγκέντρωσης  που είχαμε δώσει ραντεβού, για να της κάνουμε έκπληξη.
-         Πού ήταν αυτό;
-         Στο υπόγειο της πολυκατοικίας, εκεί που είναι ο καυστήρας. Είχαν συγκεντρωθεί  όλοι όταν έφτασα με την τούρτα και μια ανθοδέσμη με  λευκά χρυσάνθεμα.
-         Μαργαρίτες ήταν.
-         Τέλος πάντων, μαργαρίτες - χρυσάνθεμα, εκεί θα κολλήσουμε;
-         Μισή τιμή έχουν αυτή την εποχή οι μαργαρίτες. Μη μας το παίζεις και χουβαρντάς από πάνω! Που έρεψε το πουλάκι μου στα χέρια σου. Μια ζωή στερήσεις και βάσανα…
-         Σας παρακαλώ μαντάμ, δεν μας ενδιαφέρουν αυτά. Προχωρήστε κι εσείς να τελειώνουμε.
-         Που λέτε, όταν μας ειδοποίησε η κολλητή της ότι ήταν ήδη σπίτι, ανεβήκαμε στα σκοτεινά απ’ το κλιμακοστάσιο, για να μην ακούσει το ασανσέρ και μας καταλάβει.
-         Χτυπήσατε το κουδούνι;
-         Αυτό ήταν το λάθος μου! Κάτι θα είχα γλυτώσει αν χτύπαγα πριν... οι άλλοι όμως επέμεναν να κάνουμε ντου να την αιφνιδιάσουμε.
-         Και τι έγινε τελικά;
-         Μας αιφνιδίασε αυτή. Περίμενε στημένη πίσω ακριβώς απ’ την πόρτα. Όρθια, με τα χέρια της σταυρωμένα και μια βαλίτσα στα πόδια της. Κοκαλώσαμε όλοι. Το σπίτι ήταν βυθισμένο στο σκοτάδι και μόνο κάτι τεθλασμένες δέσμες φωτός  απ’ τις τραβηγμένες βουάλ κουρτίνες, έπεφταν πίσω της και  διέγραφαν ένα ασημί περίγραμμα στη σιλουέτα της. Τα μάτια της λαμπύριζαν και το βλέμμα της ήταν αλλόκοτο, σχεδόν απόκοσμο.

-         Ρε παιδιά δεν είμαι ο Ηρακλής Πουαρό να μπαίνετε σε τέτοιες λεπτομέρειες. Ελάτε να τελειώνουμε γιατί με περιμένουν στοίβες με υποθέσεις έξω.
-         Καλά σου λέει βρε ζώον, παραλίγο να βάλεις και το Λοχαγό Χάστιγκς στην κατάθεση!
-         Συγνώμη αστυνόμε, παρασύρθηκα... αρπάζει λοιπόν τη βαλίτσα η Μαιρούλα και μου ρίχνει ένα θανατηφόρο βλέμμα λες και της είχα σκοτώσει τη μάνα.
-         Αυτή που σας λέει διαρκώς «ρε ζώον»;
-         Αυτήν. «Τι είν’ αυτό; »μου λέει. Τούρτα για τα γενέθλιά σου ρε Μαιρούλα, της λέω παγωμένος απ’ το φόβο. Να κοίτα, είμαστε όλοι εδώ για να σου κάνουμε έκπληξη. Πάμε παιδιά: «ΝΑ ΖΗ-ΣΕΙΣ  ΜΑΙ-ΡΟΥ-ΛΑ ...». Αντί για το κεράκι, η Μαιρούλα φύσηξε με τα δάχτυλά της ένα μεγαλοπρεπές  σφύριγμα που θα το ζήλευε λαχαναγορίτης.
-         Και μετά;
-         Μου’φερε τη μπλακ φόρεστ καπέλο κι έφυγε αγκαζέ με τον Βλάσση που βγήκε απ’ τα ενδότερα.
-         Ο Βλάσσης;
-         Ο διαχειριστής.
-         Αυτός που έστειλες στο νοσοκομείο ήταν διαχειριστής;
-         Ναι. Πήρε τη Μαιρούλα και  μου άφησε τα κοινόχρηστα.
-         Και γιατί του επιτέθηκες;
-         Εσείς τι θα κάνατε δηλαδή αν σας βούταγε ένας μαντράχαλος τη γυναίκα;
-         Θα τους έδινα την ευχή μου, αλλά πού τέτοια τύχη; 
-         Παθών κι εσείς κυρ-αστυνόμε μου;
-         Στο θέμα μας κύριε. Θα υπογράψετε την ομολογία σας για πρόκληση σωματικών βλαβών;
-         Θα υπογράψω και το κρίμα στο λαιμό της. Εγώ μέσα σ’ αυτή την τούρτα είχα κρύψει όλη μου την αγάπη κι ένα πανάκριβο δώρο που το πήρα με αιματηρές οικονομίες.
-         Τι λες βρε ζώον; Πού ήταν αυτό το δώρο δηλαδή;
-         Ένα απ’ τα βυσσινάκια που στόλιζαν την τούρτα, ήταν το δώρο για τα γενέθλιά της. Ένα δαχτυλίδι με ρουμπίνι. Η Μαιρούλα λάτρευε τα ρουμπίνια κυρ-αστυνόμε μου.
-         Καλά βρε ζώον, χάθηκε να της το προσφέρεις σ’ ένα κουτάκι να γλυτώναμε όλο αυτό το ρεζιλίκι;
-         Ε, είπα να σας κάνω κι εγώ μιαν έκπληξη.
-         Κατά βάθος δεν είν’ κακός κυρ-αστυνόμε μου. Εγώ πάντα το’λεγα. Έχω γαμπρό μάλαμα. Δε γίνεται τώρα να βρούμε μια συμβιβαστική λύση να τελειώνουμε;
-         Εσείς τι λέτε κύριε;
-         Κλείστε με μέσα κυρ-αστυνόμε μου, γιατί θα της στείλω μια μπλακ φόρεστ πακέτο κι αυτή τη φορά δεν θα’χει μέσα ρουμπίνι, αλλά στρυχνίνη!


Για την ιστορία: Ο Βλάσσης ανάρρωσε γρήγορα, αλλά παραιτήθηκε από διαχειριστής και υποψήφιος γαμπρός της Μαιρούλας. Η Μαιρούλα γιόρτασε τα επόμενα γενέθλιά της παρέα μόνο με τον Ερντογάν. Το ρουμπίνι κατέληξε στον κάδο απορριμμάτων μαζί με τα υπολείμματα της μπλακ φόρεστ. Εκεί το βρήκε ένας πιτσιρικάς - συλλέκτης σκουπιδιών λίγο πριν το απορριμματοφόρο του δήμου, αρπάξει στις δαγκάνες του τον κάδο. Ο απατημένος σύζυγος έγινε επιστήθιος φίλος του αστυνόμου που είχε βάρδια εκείνο το βράδυ στο τμήμα και του πήρε κατάθεση. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα και για να τιμήσουν την επέτειο γνωριμίας τους, καθιέρωσαν έξοδο σε κεντρικό ζαχαροπλαστείο για να φάνε μπλακ φόρεστ.


51 σχόλια:

  1. Κρίμα τη black forest.
    Άλλος την πέταξε, εγώ την κλαίω, χαχαχα.
    Μα είναι πράγματα αυτά που μας κάνεις Μαρία μου τέτοιες ώρες?
    Λένε τέτοιες ώρες για τουρτες και black forest ???
    Και με έκανες και γέλασα με την ιστορία σου και λιγούρα με έπιασε!
    Πού να τρέχω τώρα βραδιάτικα να ψάχνω ε? πφφφφ...
    Anyway... και μόνο για το γέλιο που μου χάρισες απόψε,
    φιλί μεγάλο :)))
    Καλό ξημέρωμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσο δεν σε καταλαβαίνω Μελαχρινάκι μου, αφού με τη μπλακ φόρεστ μας χωρίζει μια αβυσσαλέα απέχθεια. Anyway και εν πάση περιπτώσει, σ' ευχαριστώ πολύ για το ξενυχτισμένο σου σχόλιο!

      Διαγραφή
  2. αχαχαχαχαχα! Το'ξερα ότι θα έγραφες κι άλλη ιστορία!
    Εκείνο που δεν ήξερα ήταν ότι θα γελούσα τόσο!!!
    Γράφε εσύ Μαρία μου γιατί εγώ με τούτα και με κείνα ούτε μια συμμετοχή δεν αξιώθηκα η ανεπρόκοπη να ανεβάσω!
    Μου αρέσει που την έχω στο χαρτί από τον Αύγουστο!

    Να σου πω, εγώ για την μπλακ φόρεστ δεν έκλαψα καθόλου. Αλλά για κάποιους ανθρώπους που δεν είναι καθόλου φανταστικοί και βασανίζουν εαυτούς και άλλους δεν μπορώ να μην νιώσω θλίψη!
    Ωραία έμπνευση!
    Μιλ μερσί!
    Πολλά φιλιά!
    Καλή εβδομάδα να έχουμε Μαράκι μου♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως το πας εσύ, θα τις κάνεις ντεκουπάζ & αναπαλαίωση τις συμμετοχές σου.
      Σαν τα βιβλία των γάμων... ξέρεις.
      Ανεπρόκοπη δεν σε λέω, το αντίθετο μάλιστα.
      Σε φάγανε οι γάμοι και τα συμπόσια Αριστάκι μου!...

      Διαγραφή
  3. Ακόμα κλαίω....αλλά
    στο τέλος χάρηκα για
    τον πιτσιρικά που
    βρήκε το ρουμπίνι!!!!
    Συναρπαστική γραφή σου
    για άλλη μια φορά!!!

    Φιλάκι γλυκό ♥♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ κι εγώ το χάρηκα αυτό και μακάρι όλα αυτά τα παιδιά που τριγυρνάνε ολημερίς με τις τσιμπίδες και τα χάρτινα καροτσάκια τους, να βρίσκουν μικρούς θησαυρούς στα σκουπίδια.
      Ελενάκι μου γλυκό, πολύ σ' ευχαριστώ ♥

      Διαγραφή
  4. Είδα κι εγώ τούρτα και ήρθα! :-)
    Με εκείνο το "Δεν είμαι ο Ηρακλής Πουαρό να μπαίνετε σε τέτοιες λεπτομέρειες", εντάξει, χαμογέλασα πλατιά, η Πουαρόπληκτη! Όπως και με το "δε θα 'χει μέσα ρουμπίνι, αλλά στρυχνίνη"! Γενικώς, πολύ τη διασκέδασα την ιστορία σου. Και στο τέλος, όταν διάβασα ότι ο απατημένος σύζυγος και ο αστυνόμος έγιναν φίλοι, τους φαντάστηκα να φεύγουν αγκαζέ από το τμήμα μέσα στην ομίχλη και ο σύζυγος να λέει "Λούι, νομίζω ότι αυτή είναι η αρχή μιας ωραίας φιλίας". ;-)
    Καλημέρα!
    Υ.Γ.: Πώς έγινε και έχεις κρατήσει τόσον καιρό την εικόνα που έχεις στο επάνω μέρος του blog; Είχα συνηθίσει να τη βλέπω διαφορετική σε κάθε ανάρτησή σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είσαι απίστευτη!
      "Λούι, νομίζω ότι αυτή είναι η αρχή μιας ωραίας φιλίας"
      Ναι, το έκανα ήδη εικόνα. Πολύ μου άρεσε η ατάκα και η σκηνοθετική σου ματιά Διονυσία!!!
      Υ.Γ. Μες στο μυαλό μου είσαι. Ετοιμάζω ένα φρεσκαρισματάκι και είμαι στη φάση αναζήτησης εικόνας. Η συγκεκριμένη μου άρεσε πολύ γι αυτό και η μεγάλη παραμονή της. Πάντως σ' ευχαριστώ που το πρόσεξες.

      Διαγραφή
  5. Καλά γέλασα πολύ..... και με βρήκε αυτή η τούρτα γενεθλίων σε στιγμή που έπρεπε να γελάσω!!!! Η γραφή σου μοναδική... χαίρομαι πάντα το κάθε σου κείμενο αστείο ή σοβαρό και επανέρχομαι πως κάτι πρέπει να κάνεις με αυτά τα κείμενα!!!! Καλή σου μέρα και καλή εβδομάδα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ψάχνω βρε Βίκυ μου, αλλά οι γνώσεις μου στο εκδοτικό κύκλωμα είναι αντίστοιχες με την κατασκευή μιας τούρτας μπλακ φόρεστ.
      Σ' ευχαριστώ πάντως και επιφυλάσσομαι για τα κείμενα :-)

      Διαγραφή
  6. Αχαχαχαχα!! Μαράκι μου την καταχάρηκα την ιστορία σου!! Πολύ γουστόζικη κι άκρως κινηματογραφική θα έλεγα!! Εικόνα τα έκανα μπροστά μου και τα έβλεπα!! Οσο για την black forest, είναι πράγματα αυτά μεσημεριάτικα;; Λίγωσα!! :)))
    Φιλιά πολλά Μαράκι μου και καλή σου βδομάδα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κινηματογραφική υπερπαραγωγή την κάναμε την τούρτα!...
      Μαριλένα μου σ' ευχαριστώ πολύ και συγνώμη για τη βάσανο της λιγούρας που σας υπέβαλα.

      Διαγραφή
  7. Αχ τι ωραία ιστορία!!!!!
    Πόσο την απόλαυσα!!
    Και μ' αρέσει και η black forest...
    Καλή εβδομάδα Μαράκι μου!

    Φιλάκια πολλά:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η συγκεκριμένη δεν έχει και θερμίδες, οπότε τρως άφοβα Σερενατάκι μου ;-)

      Διαγραφή
  8. Να'σαι καλά βρε Μαρία μου!
    Αυτή τη φορά παρακολούθησα ένα έργο κινηματογραφικό
    και το απόλαυσα πολύ!
    Προσωπικά,ξεκαρδίστηκα,εκεί που λες:
    "Παραλίγο να βάλεις και τον Λοχαγό Χάστινγκς στην κατάθεση!"
    Τα φιλιά μου!
    (Γιούλη)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Λοχαγός είναι απ' τους αγαπημένους μου ήρωες στις ταινίες του Πουαρό Γιούλη μου.
      Χαίρομαι που τον πρόσεξες.
      Να είσαι καλά και σ' ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  9. Χι,χι,χι! Πάλι γέλιο πρόσφερες, Μαρία μου, με το κουτάλι!!! Να είσαι καλά! Τον επίλογο τον καταευχαριστήθηκα!
    Εύχομαι να έχεις μια υπέροχη, χαρούμενη, εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελπίζω να κεράσω σύντομα και κυριολεκτικά Αλεξάνδρα μου ;-)

      Διαγραφή
  10. Βρε το ''ζώον'' τι έπαθε!! Είδες όμως; Ουδέν κακόν αμιγές καλού! Και νέο φίλο απέκτησε και τον Ερντογάν ξεφορτώθηκε. Ευτυχώς δεν μ'αρέσει η μπλακ φόρεστ και δεν λυπήθηκα την κατάληξη. Μπράβο Μαρία μου απολαυστική οικογενειακή ιστορία!!
    Καλό σου βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Oμοιοπαθής κι εσύ Άννα μου ε;
      Το πόσο το φχαριστήθηκα που κατέληξε στα σκουπίδια, δε λέγεται!
      Καλό βραδάκι να έχεις Αννούλα μου γλυκιά!

      Διαγραφή
  11. Γέλιου συνέχεια ..χα..χα.. να είσαι καλα βρε ψυχή μου για οτι μας χαρίζεις κάθε φορα.. με χιούμορ.. που τόσο μας λειπει.
    Η μπλάκ φόρεστ σου μας χάρισε πολλα χαμογελα.. και θα συμφωνησω με το Λενιώ μας.. πως η καλυτερη στιγμή ηταν λιγο πριν το σκουπιδιαρικο...χα..χα..την ευχή μου να χεις γι αυτό...απόλασυσα στιγμες..!!! να περνας ομορφα ..Κανελλακι μου.. φιλώ σε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Αρχόντισσα της Μεγαλονήσου!
      Σ' ευχαριστώ πολύ Ρουλάκι μου!...

      Διαγραφή
  12. Για να αποδίδουμε τα του Καίσαρος, η ατάκα που τόσο σου άρεσε είναι το τελευταίο πράγμα που λέει ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ (στον αστυνόμο, μάλιστα) στην ταινία Καζαμπλάνκα - και η σκηνή που περιέγραψα, από την ίδια ταινία προέρχεται, είναι το τελικό πλάνο. :-) Μού φάνηκαν πολύ ταιριαστά, ατάκα και σκηνή, καθώς διάβασα το τέλος της ιστορίας σου.
    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Nαι ε; Ευχαριστώ για τη διευκρίνηση και το συνταίριασμα που έκανες Διονυσία.
      Για μια μπλακ-φόρεστ στην Καζαμπλάνκα λοιπόν...

      Διαγραφή
  13. Τόσο γέλιο που έκανα Μαρία μου που απεχθάνομαι την συγκεκριμένη τούρτα οπότε χωρίς την αίσθηση της λιγούρας απόλαυσα την ιστορία με όλο μου το είναι !!
    Είσαι εξαιρετική Μαρία μου , ο δε επίλογος μας αποζημιώνει στο έπακρο!!
    Την αγάπη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Απολαυστικό επεισόδιο ταινίας τού Σακελάριου, με ευφυΐα Πουαρό γραμμένο.
    Πάντως, Μαρία, επειδή η πρεσβεία τής γείτονος είναι πολύ δραστήρια, υπάρχει το ενδεχόμενο να μεταφέρουν στο σουλτάνο την ανάρτησή σου, και να το πάρει κι άλλο πάνω του…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ τιμητική η σύγκριση που κάνεις Άρη μου και σ' ευχαριστώ πολύ.
      Όσο για το ενδεχόμενο που περιγράφεις, το σκέφτηκα προς στιγμή. Αυτός με τη φόρα που έχει πάρει, ικανό τον έχω να διατάσσει συλλήψεις και εκτός χώρας...

      Διαγραφή
  15. Πήγα στον παλιό κινηματογράφο, χωρίς να κουνηθώ καν από το σπίτι μου. Ήταν πολύ όμορφη η περιγραφή σου Μαρία και έκανα εικόνα όλο τον διάλογο. Πόσο γέλασα δεν λέγεται. Ειδικά εκεί που είχε το ρουμπίνι στο βυσσινάκι αναφώνησα και ένα "plot twist bitches" και το ευχαριστήθηκα γιατί είχα γίνει ένα με την ιστορία εκείνη την στιγμή! χαχα
    Σε ευχαριστούμε που την μοιράστηκες μαζί μας, σε καλημερίζω και σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ σ' ευχαριστώ Μαρίνα μου για την παρουσία σου και τα σχόλια σου!

      Διαγραφή
  16. την συγκεκριμένη τούρτα όπου τυχει να μου τη σερβίρουν(ποτέ δεν την αγοραζω) τη σκαλίζω να διωξω τα βύσσινα,που τα απεχθάνομαι !Τωρα θα τα τρωω κι αυτά ,γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι θα βρεις και σε μια τετοια τούρτα!
    Διασκεδαστικότατη η ιστορία σου !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα... το ίδιο κάνω κι εγώ με όλα τα γλυκά που έχουν φρουτάκια και παρόμοια ζαρζαβατικά.
      Δηλαδή βασικά μόνο το παντεσπάνι τρώω κι αυτό με το ζόρι.
      Αν υπάρχει ενδεχόμενο τέτοιου δώρου, ναι να τα τρως με προσοχή μόνο ;-)

      Διαγραφή
  17. Αρχικά να πω ότι εάν ο τίτλος της ιστορίας δεν ήταν μπλακ φόρεστ, αλλά ένα άλλο όνομα τούρτας (σ. σ. δεν αναφέρω παραδείγματα, διότι θα πάθω υπερέκκριση σιέλων), δεν θα το διάβαζα. Διότι οι άλλες τούρτες μου αρέσουν πάρα πολύ και δεν κάνει να τρώω αυτό τον καιρό γλυκά, ενώ η μπλακ φόρεστ όχι και τόσο. Επίσης δεν μου αρέσει και η τούρτα κάστανο. Θα πρότεινα να γράψεις πολλές πολλές τέτοιες ιστορίες σαν κι αυτή, που ο τρόπος που είναι γραμμένη μοιάζει με σενάριο ταινίας και να τα στείλουμε στην ΗΒΟ ή ακόμα καλύτερα στο BBC και να τα γυρίσουν σε σειρά, διότι εντάξει εμείς που έχουμε την τύχη και ξέρουμε το βλογ σου και τις διαβάζουμε. Όσοι όμως δεν έχουν βλογ; Κρίμα δεν είναι να χάνουν τέτοιες ιστορίες; Κρίμα είναι!
    Άσε που θα μπορούσα να κάνω τη μουσική επένδυση στη σειρά και έτσι να μην είμαι πλέον άνεργη! Όχι καλέ, δεν σκέφτομαι την πάρτη μου! Ούτε λόγος!
    Κατά τα λοιπά, δεν θα πω το πόσο απολαυστική, γελαστική, θεσπέσια ήταν η ιστορία, διότι με κάλυψαν οι πιο πάνω αναγνώστες, αλλά θα σταθώ σε ένα σημείο που μου άρεσε πάρα πολύ.
    Στην εξέλιξη της ιστορίας μετά τους τίτλους τέλους!
    Δεν αφήνω τα σέβη μου για τη συγγραφή του κειμένου, διότι θα μου τα γυρίσεις πάλι πίσω και τελικά θα φάμε μια περιουσία στα κούριερ!
    Καλημέρα Μαρία Κανελλάκη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι είναι Παναγία μου η ΗΒΟ;
      Το μπι-μπι-σι μου έκαμε μια πρόταση προσφάτως, αλλά την απέκλεισα διότι δεν συμφώνησα στο κάστινγκ.
      Αν θέλεις όμως να συνεργαστούμε πολύ ευχαρίστως!
      Και πολύ σ' ευχαριστώ για τα λόγια σου, που πέρα απ' την πλάκα, με τιμούν πολύ.
      Υ.Γ. Το πόσο γέλασα με τον επίλογο!... είσαι μεγάλη Αρτίστα του λόγου!

      Διαγραφή
    2. Η ΗΒΟ (Home Box Office) παιδί μου, αποτελείται από ένα σύνολο πολλών καλωδιακών καναλιών των Ηνωμένων Πολιτειών, που ανήκει στον όμιλο εταιριών της Time Warner. Από το Μάρτιο του 2011, οι συνδρομητές έφτασαν τους 28.200.000 στις ΗΠΑ, γεγονός που το καθιστά το δεύτερο μεγαλύτερο συνδρομητικό κανάλι στην Αμερική μετά το Encore το οποίο έφτασε τους 33.100.000 συνδρομητές τον Ιούλιο του 2011. Εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το HBO μεταδίδει και σε τουλάχιστον 151 χώρες σε σε όλο τον κόσμο.
      Το πρόγραμμα του HBO περιλαμβάνει κυρίως κινηματογραφικές ταινίες και πρωτότυπες σειρές, ντοκιμαντέρ, αγώνες πυγμαχίας, περιστασιακά stand-up comedy και αφιερώματα συναυλιών.
      Από αυτούς, που λες, μας ήρθαν, μεταξύ άλλων το Six Feet Under (το λάτρεψα), τους Sopranos (πολύ καλό), το GOT (Game Of Thrones) (μου αρέσει) και το Breaking Bad (τα σπάει)!

      ΥΓ. Υπερβάλλεις, αλλά μου αρέσει!

      Διαγραφή
  18. Ξεκαρδιστική μεσ' την αλήθεια της ιστορία Μαράκι μου!!! Κρίμα η καημένη η μπλακ φόρεστ που είναι η αγαπημένη μου... χώρια που έχασε τη γυναίκα και του μείνανε τα κοινόχρηστα του χριστιανού!!! Το καλό είναι βέβαια πως απαλλάχτηκε από την πεθερά!!! Ας μη το ξεχνάμε κι αυτό, έχει την αξία του. Πώς λέμε, αξία ανεκτίμητη; Αυτό!!!
    Φιλιά κορίτσι μου, την απόλαυσα ειλικρινά!
    Μαρίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Απολαυστική η ιστορία σου!
    Λυπήθηκα βέβαια την μπλακ φόρεστ που πήγε χαμένη (περισσότερο από ότι λυπήθηκα το καημένο το δαχτυλίδι, μη σου πω).
    Φιλιά πολλά, Μαρία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εσύ λάτρης του γλυκού αυτού ε;
      Σ' ευχαριστώ πολύ Έλλη μου!

      Διαγραφή
  20. καλησπερα
    η black forest με τα βυσσινακια, ειναι η αγαπημενη μου και τη φτιαχνω πολλα χρονια, τι ωραια που γραφεις Μαρια, ποσο ευχαριστοι και πετυχημενοι οι διαλογοι σου, απολαυση να σε διαβαζω σχεδον οσο ενα κομματι απο την τουρτα που περιγραφεις :):):)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα τι γλυκό σχόλιο!...
      Σερμπέτι τα λόγια σου Στέλλα μου και σ' ευχαριστώ πολύ ♥

      Διαγραφή
  21. Και σιγά μην της κλήρωνε κάθε χρόνο της Μαιρούλας σύντροφος με μπλακ φόρεστ και ρουμπίνι...Ερντογάν και πολύ της είναι!
    Ιστορία βγαλμένη μέσα από τη ζωή, αλλά δοσμένη κινηματογραφικά!
    Εύγε Μαρία μου!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό είναι που λένε "πέταξες την τύχη σου στα σκουπίδια".
      Και δυστυχώς συμβαίνει ευρέως αυτό Μαράκι μου.
      Σ' ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  22. Βρε Κανελλάκι μου επειδή έχουμε τόση μεγάλη ανάγκη να γλυκαθεί η ψυχή μας και να γελάσει το χειλάκι μας, μήπως να το πήγαινες λίγο παραπέρα....δηλαδή εξηγούμαι : μήπως να συνέχιζες τις οικογενειακές ιστορίες με διαφορετικές τούρτες;;;;(Αμυγδάλου, σεράνο, σοκολατίνα κλπ....) Τα λατρεύω τα κείμενά σου όσο και τον Πουαρό,για τούρτες δεν τρελαίνομαι γενικώς αλλά μία περιέργεια μου έμεινε....τι να το έκανε ο πιτσιρικάς εκείνο το ρουμπινένιο δαχτυλίδι που βρήκε στον κάδο;;;;Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή η ιδέα σου και μπαίνει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων (για το επόμενο γιούρο-γκρουπ)
      Ο πιτσιρικάς -λογικά- θα το ρευστοποίησε και θα το αξιοποίησε καταλλήλως ;-)
      Σ' ευχαριστώ πολύ Κλαυδία μου!

      Διαγραφή
  23. Κι εγώ στον πιτσιρικά θα εστιάσω και θα σκεφτώ πολύ σοβαρά να ψάχνω από δω και πέρα και μέσα στους κάδους κι όχι μόνο από έξω και γύρω γύρω!!!
    Εγώ βρίσκω κανένα τραπεζάκι με τρία πόδια , καμιά καρέκλα ξεκοιλιάσμένη κι αυτός βρήκε δαχτυλίδι με ρουμπίνι.
    Κάνω κι έξοδα να τα συμμαζέψω , αυτός ένα πλυσιματάκι θα του έκανε, μη σου πω ότι θα το καθάρισε γλύφοντας το!!!!!!
    Για την τούρτα , δεν σχολιάζω γιατί δεν μου αρεσουν τα βύσσινα, αν ήταν σεράνο η σοκολατόπιτα , ίσως να άλλαζε και η προτίμηση μου!!!!
    Πάντως απόλαυσα την ιστορία σου όσο και οι παραπάνω και θα πω κι εγώ οτι είναι κρίμα να σε διαβάζουμε μόνο εμείς.
    Να είσαι καλά και να περνάς ακόμη καλύτερα!!!!
    Υ.Γ. Διάβασα στης Σμαραγδένιας ότι θα ψάξεις για το βιβλίο του αδερφού μου . Δεν θα το βρεις στα βιβλιοπωλεία, αν θέλεις στείλε μου τη διεύθυνση σου στο μειλ μου και θα φροντίσω να σου το στείλω.
    louren99@yahoo.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ πολύ Ρένα μου!
      Σου έστειλα μήνυμα για το βιβλίο.
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  24. Απόλαυσα αν και καθυστερημένα την ιστορία που μου θύμισε έντονα παλιά καλή Ελληνική ταινία!
    Για κάποιο λόγο όμως δεν γέλασα πολύ... θες ο χώρος κοντά στον καυστήρα που σίγουρα θα είχε σιωπήσει τα τελευταία χρόνια της κρίσης, θες η έκπληξη του άτυχου δακτυλιδιού θες θες τόσα και τόσα που περιγράφεις, μετέτρεψε τη τούρτα σε πραγματικό "μαύρο δάσος"!!!

    ΑΦιλάκια Μαρία μου και χίλια μπράβο και γι αυτή την συμμετοχή σου! :)

    ΥΓ: Φαίνεται πως δε γελάς και πολύ εύκολα όταν έχεις φάει ένα πρωινό στο παγερό Τουρκικό προξενείο... και αυτό γιατί έχεις ακόμα ανοιχτούς λογαριασμούς στη Πόλη... ακόμα και Τούρκικη ταυτότητα με ανάγκασαν να βγάλω!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φαίνεται έξυσε πληγές η τούρτα. Αν έχεις τέτοιες εμπειρίες Στεφανία μου, πώς να βγει γέλιο;
      Σ' ευχαριστώ πολύ και συγνώμη για το "μαύρο δάσος" των αναμνήσεων που σε πήγε...

      Διαγραφή
    2. Xαχαχα! και τώρα πια έχω και τρις επίσημες ταυτότητες αλλά μόνο μια χώρα στη καρδιά μου!
      Γαλλική, Ελληνική και από προχθές και Τούρκικη... άτιμε Ερντογάν!!!

      Διαγραφή

Ευχαριστώ πολύ για τα σχόλιά σας.