Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Οικογενειακές ιστορίες τύπου: "Μάνα φεύγω, πάω εργαστήρι" / "Ζώνη να βάλεις!"

Ήταν ένα γλυκό φθινοπωρινό πρωινό, οι κορφές των κυπαρισσιών στραφτάλιζαν στ’ ανέβασμα του ήλιου, τ’ αηδόνια κελαηδούσαν μελωδίες, κάτι πλατανόφυλλα ήταν απλωμένα σ’ ένα μπουγαδόσκοινο και μια αεικίνητη ύπαρξη στροβιλιζόταν στ’ ανθισμένα παρτέρια του κήπου. Η μάνα της την παρατηρούσε ανήσυχη και κάθε τόσο της φώναζε με αυστηρή φωνή, που στον απόηχό της όμως έσταζε μέλι: «Κουβέρτα να πάρεις... και φέρε πίσω τα μανταλάκια, έχω μπουγάδα ν’ απλώσω... κι αυτά τα πλατανόφυλλα, γιατί στο καλό  τ’ άπλωσες ρε πουλάκι μου;»

 Το “Airis Place” είναι ένας ζεστός πολυ-χώρος και αποτελεί ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα απόλυτης ευταξίας και αρχιτεκτονικής στην τοποθέτηση αντικειμένων και υλικών. Στα χρόνια που θ’ ακολουθήσουν, είναι σχεδόν βέβαιο ότι το μικρό αυτό εργαστήρι θα ανακηρυχθεί ιστορικός χώρος, αφού εδώ θα έχουν αναβιώσει τα αρχαία συμπόσια, η λαϊκή αγορά (πολύ κουβάλημα ρε παιδιά!), η σύγχρονη έκδοση των τοιχογραφιών με τη μέθοδο ντεκουπάζ, μαθήματα Κρακελέ και «Γέλα-ρε», πίνακες σε καμβάδες, ξύλα κοπής, δίσκους σερβιρίσματος, μπιμπερό και φύλλα δέντρων, καθώς και αναπαλαιώσεις σε μικροέπιπλα. Επίσης λειτουργεί τα τελευταία χρόνια παράρτημα “Σαπουνογραφίας” και ήδη έχουν διακοσμηθεί και δωρηθεί πέντε κοντέινερ σαπούνια “Νταβ” και δύο γλυκερίνης. Η τελευταία τάση θέλει την πολυτάλαντη δημιουργό να παρεμβαίνει δημιουργικά σε παλιές εγκυκλοπαίδειες (εικοσάτομες) και να τις κοκκαλώνει στο κεφάλαιο: «Η ζωή είναι ωραία».

Στις ετοιμασίες για το χειμερινό της εργαστήρι, ένας έντονος πόνος στη μέση την αιφνιδίσε. Ξαφνιάστηκε... παραξενεύτηκε... Mα πως; H μέρα μου ήταν αρκετά χαλαρή”.
Απλά έβαφε μια μεσοτοιχία, ενώ ταυτόχρονα πληκτρολογούσε ένα χαϊκού, κουλάντριζε και τον Μαξ που σαλιάριζε με τη γειτόνισσα, φωτογράφιζε στο ενδιάμεσο τις νευρώσεις ενός μαρουλόφυλλου, πέρναγε γκλίτερ κάτι κλασέρ, είχε ρίξει και μια πατσαβουρόπιτα στο φούρνο, έστρωνε και κάτι φλοκάτες στο δίπατο και κατεβαίνοντας τη σκάλα για ογδοηκοστή φορά, συνέβη το μοιραίο κάτω απ’ το υπόστεγο του κήπου.

-      Να σε τρίψω με λίγη Βολταρέν να ισιώσεις;
-      Αχ… την έβαλα για διαφανές ανάγλυφο σ’ ένα κρακελέ που έκανα πρόσφατα…
-      Πάω να φέρω τα βαζάκια να σου ρίξω καμιά βεντούζα τουλάχιστον…
-      Τα έκανα ρεσώ για τον κήπο… ΠΟΝΑΩ!
-      Α το βρήκα!... κάπου είχε πάρει το μάτι μου ένα Λέοντος.
-      Αυτό το αυτοκόλλητο με τις τρύπες λες;
-      Αυτό. ΠΟΝΑΣ;
-      Το είχα βάλει τις προάλλες στο εξώφυλλο ενός βιβλίου…
-      ΤΟ ΕΜΠΛΑΣΤΡΟ;
-      Μα ναι, το έκανα περίγραμμα για να ψεκάσω με το πιστόλι του πάουερτεξ, ροζ πουά μοτίβα. Πού είναι το παράξενο αγάπες μου;… ΠΟΝΑΩ!
-      Εκείνα τα μεσουλίντ που σου είχα φέρει το καλοκαίρι…
-      Αχ εκείνα τα μικρά άσπρα κουφετάκια; Δεν ξέρεις πώς μ’ εξυπηρέτησαν Αφρούλι μου! Τα κόλλησα στο γαμήλιο στεφάνι των παιδιών… είχαν σωθεί οι πέρλες και μου έλειπαν κάνα-δυο για να συμπληρώσω την τρέσα. Έκτακτη έγινε!

Οι συγκεκριμένες «Οικογενειακές ιστορίες» είναι αφιερωμένες με πολλή αγάπη στην Αριστέα. Γιατί έχει καταφέρει να δημιουργήσει -εξ αποστάσεως- μιαν ανοιχτή “Εστία” όπου συνυπάρχουμε πολλοί και διαφορετικοί άνθρωποι, απ’ όλα τα μήκη και πλάτη της χώρας (τύφλα να’χει η Χίλαρυ)!
Με χιούμορ, φροντίδα και νιάξιμο, αλλά και με συνέπεια και πειθαρχία στα όρια που η ίδια έχει ορίσει.
Και γιατί στην τελική, οι συναισθηματικοί δεσμοί είναι συχνά πιο ισχυροί απ’ τους δεσμούς αίματος.




67 σχόλια:

  1. Πόσο θα χαρεί η φιλενάδα μας
    με αυτό που ανέβασες δεν φαντάζεσαι!!!!!
    Άντε με το καλό να την κάνεις
    και πρόσωπο μυθιστορήματος...

    φιλάκι πολύ γλυκό ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα το ήθελα πολύ Ελένη μου...
      Σ' ευχαριστώ πολύ♥

      Διαγραφή
  2. Με έλιωσες στη συγκίνηση και στα γέλια!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    ΛΙΩΝΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ λέμε!!!! Πονάω και γελάω!
    Δεν υπάρχεις!
    Θα ξανάρθω, γιατί ξέχασες να γράψεις "τα Σάββατα τρέχει να ντεκουπάρει με τους μικρούς της φίλους στο εργαστήρι, γιατί δεν φθάνει η δική της τρέλα, τη μεταδίδει και στα μικρά του Πύργου -για να τα ξεκάνει κι αυτά, τα δόλια!"
    Έφυγα (αφού σε μοστράρω και στο φατσοβιβλίο!!!)
    ΣΛ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να ρωτάνε τον μικρό Κωστάκη στις γιορτές, τι δώρο περιμένει απ' τον Άι-Βασίλη και να τους λέει:
      "Δυο πήχες τσουβαλόπανο από γιούτα, διάφανο powertex, δαντέλα κιπούρ, επιτραπέζιο κομπρεσέρ αμμοβολής και σφυρήλατα κουμπάκια..."

      Διαγραφή
    2. χα..χα..χ.α..χα....χα..χα.. δεν υπαρχετε λεμε..!!!! αχ!! γιατι να μην έχουν φαστουλες σχόλια..!!!!
      Παω κάτω να σχολιασω .. χα..χα..

      Διαγραφή
  3. Έγραψες πάλι!!!
    Και.... Ναι, αυτή είναι η Αριστέα μας η αγαπημένη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χαχαχα δεν υπαρχεις το κειμενο σου ειναι εξαιρετικο, και η Αιρις αγαπημενο διαδικτυακο πλασμα - ολα δε οσα αναφερεις, οχι για τις 1000 δουλειες συγχρονως σ αυτο υπηρξα πιο μαζεμενη, αλλα για τη χρησησιμοποιηση των παντων..των παντων ομως στο θεμα κατασκευες το εχω ζησει και το καταλαβαινω διπλα και τριπλα..ισχυει! Αιρις φορα τη ζωνη σου (μα μικρη κοπελα ..ατιμη μεση) και συνεχισε ακαθεκτη γιατι ερχονται χριστουγεννα..οπως και να εχει ομως να προσεχεις..εισαι το μικρο μας κοριτσακι σε νοιαζομαστε - φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ μη μου την ξεσηκώνεις κι εσύ βρε Στέλλα μου.
      Εδώ είπαμε να την κρατήσουμε σε καταστολή.
      Κι εσύ είσαι του "Δεν πετάω τίποτα" ε;
      Να προσέχεις τη μεσούλα σου!

      Διαγραφή
  5. Πολύ ωραία και έξυπνη ανάρτηση. Συγκεντρώνει όλη την Αριστέα σε μια σελίδα (αν είναι αυτό ποτέ δυνατό). Καλό Σαββατοκύριακο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Pippi μου, σ' ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη!

      Διαγραφή
  6. Δεν υπάρχεις.......!!!! Γελάω , δακρύζω (από τα γέλια) κι αναρωτιέμαι πόσο ταλέντο έχει χωρέσει μέσα σου, πόση τρυφερότητα, πόσα γλυκά συναισθήματα, πόσες σκέψεις, πόση αγάπη, ευλογημένο μου πλάσμα;;; Το Αριστάκι μας είναι βέβαιο ότι θα την καταευχαριστηθεί αυτή την τέλεια όσο και υπέροχη "Οικογενειακή ιστορία" ψυχογράφημα-ρεπορτάζ-ακτινοδιάγνωση !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν μπαστακωθεί σ' ένα μέρος και τη διαβάσει (χωρίς να κάνει τίποτ' άλλο παράλληλα), ναι ίσως και να την φχαριστηθεί. Σ' ευχαριστώ πολύ Κλαυδία μου! Με συγκίνησες με το σχόλιο σου.

      Διαγραφή
  7. Χα χάχα, δεν υπάρχεις λέμε.
    Τι τέλεια περιγραφή και λίγα λες.
    Αν από αυτό το εργαστήρι βγαίνουν τόσα πολλά και τόσο ωραία πράγματα, πρέπει να πάω να πνιγώ.
    Και δεν φτάνει που κάνει τόσα, μπολιάζει και τα μικρά.
    Μαζέψτε την καλέ, είναι επικίνδυνη.
    Πονάει και η δική μου πλάτη, να βάλω εμπλαστρο ή να το αφήσω για να κάνω πουά;
    Χάχα χα, σε καλό σου. Να είσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Περαστικά στην πλατούλα (αν χρειαστείς συμβουλές, ρώτα την Αριστέα) και σ' ευχαριστώ πολύ Ρένα μου!

      Διαγραφή
  8. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Γέλασα, Μαρία μου! Αλλά και συγκινήθηκα... Του γιατρού;;;
    Πολλά αφιερώματα της αξίζουν της Αριστέας μας, πλάσμα χαρισματικό, ευαίσθητο κι αγαπημένο!
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι ικανή να τα ντεκουπάρει κι αυτά.
      Τα αφιερώματα εννοώ.
      Την καλησπέρα μου Αλεξάνδρα μου!

      Διαγραφή
    2. Χι,χι! Όντως! Φαντάσου τα με ανάγλυφο κρακελέ...!

      Διαγραφή
  10. Εντάξει, έγραψες πάλι Μαρία! Της αξίζει όμως και με το παραπάνω!
    Καλημέρα κορίτσια, στη σκέψη σας χαμογελώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είχε δεν είχε, μας μάζεψε πάλι μια παρέα...
      Εν τω μεταξύ, ποιος ξέρει ποιο φύλλο πατινάρει απόψε;
      Καλό μας βραδάκι Σοφία μου!

      Διαγραφή
  11. Καλό μήνα Μαρία μου!! :!! Γίναν και τέτοια σκηνικά με πόνο;;; Ασήκωτοι οι καρποί της τέχνης!! Χαχαχαχα!! Αχ περαστικούλια στο μπουκλί!! Απολαυστική όπως πάντα Μαρία μου!! Φιλάκια και καλό σ/κ να χεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρλέν μου, δεν κουράστηκα πάνω στην τέχνη !
      Ας όψονται τα χαλιά και τα έπιπλα! Αυτά με έφαγαν! ☺

      Διαγραφή
    2. Φασίνα-Τέχνη: 1-0
      Αλλά απτόητο το μπουκλί.
      "Τα καλύτερα βαζάκια είναι αυτά που δεν έχω στολίσει ακόμα", σαν αν την ακούω...

      Διαγραφή
  12. Μαρία μου τι υπέροχη ανάρτηση έκανες για την Αριστέα , με πολύ χιούμορ και απίστευτες αλήθειες !!!Σίγουρα κάτι θα ξέχασες γιατί η Αριστέα είναι τόσο υπερκινητική και πολυθεματική !!
    Να είσαι καλά και εσύ και η Αριστέα για την γλυκιά παρέα που μας κρατάτε !!! ΠΟλλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπερκινητική δεν θα πει τίποτα Μαρία μου.
      Εδώ κοτζάμ Google Earth και αδυνατεί να την εντοπίσει μιλάμε...
      Τρέλανε και το δορυφόρο το μπουκλί!!!

      Διαγραφή
  13. Ήρθα πάλι, με ηρεμία αυτή τη φορά και απόλαυσα το κείμενό σου,
    πίνοντας το απογευματινό καφεδάκι μου.☺

    Και πού να δεις ευταξία στο ανανεωμένο εργαστήρι Μαριώ μου!
    Θα καθυστερήσει λίγο στις οθόνες σας, αλλά εγώ ήδη απολαμβάνω την οργάνωσή του!
    Η ουσία πάντως όλου του κειμένου για μένα (πέρα από το γέλιο που ρίξαμε όλοι) είναι η τελευταία σου φράση "οι συναισθηματικοί δεσμοί είναι συχνά πιο ισχυροί απ’ τους δεσμούς αίματος". Πόσο σύμφωνη με βρίσκεις!
    Το να επιλέγεις να νιώθεις οικογένεια κάποιον που δεν σας συνδέουν οι δεσμοί αίματος είναι ...αξία ανεκτίμητη! Και ήταν υπέροχη η σκέψη σου να δουλέψεις αυτή ακριβώς τη σχέση σαν οικογενειακή ιστορία!
    Σε ευχαριστώ από καρδιάς.


    υγ: Η φωτογραφία στη μέση με τις κυρίες της αυλής όνειρο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Κορίτσια μου...σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια!
    Με συγκινήσατε όλες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ σ' ευχαριστώ Αριστέα μου που μ' έμαθες τόσα πολλά.
      Φερ'ειπείν, ότι το ρελιέφ δεν είναι μόνο για να σπατουλάρουμε τσιμεντοσανίδες...

      Διαγραφή
  15. Πίνοντας τον ελληνικό μου κι εγώ
    πήγα να πνιγώ από τα γέλια!
    Πόσο ωραία την περιγράφεις!
    Έτσι μιλάει,έτσι κάνει,έτσι είναι η φιλενάδα μας!
    Γι'αυτό την αγαπάμε!
    Μας υπενθυμίζει πως..."η ζωή είναι ωραία"...☺
    Να την χαιρόμαστε!
    Τα φιλιά μου και στις δύο!
    (Γιούλη)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φιλιά παρελήφθησαν και προωθούνται στο εργαστήρι για επεξεργασία, αστάρωμα, παλαίωση, ξέρεις...
      Ευχαριστούμε πολύ Γιούλη μας!

      Διαγραφή
  16. Ε Ξ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Κ Ο....!!!
    Επάξια αφιερωμένο στην Αριστέα, στο "πολυεργαλείο" δημιουργίας της γειτονιάς....!
    Μαρία μου, οι εμπνεύσεις σου εκφραστικά είναι εξαιρετικές. Ομολογώ και υποκλίνομαι στο χιούμορ σου, είναι καταλυτικό και το χρειαζόμαστε.
    Καλό Σ/Κ να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ μου άρεσε το "πολυεργαλείο" Γιάννη μου!
      Ελβετικός σουγιάς η φιλενάδα μας.
      Πολύ σ' ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  17. Καλά, ειλικρινά δεν σε καταλαβαίνω Μαρία μου,
    Πού το περίεργο να κρέμονται με μανταλάκια τα πλατανόφυλλα, πώς αλλιώς θα στεγνώσουν;
    Πού το περίεργο, τα μωρά να πίνουν το γαλατάκι τους σε μπιμπερόν διακοσμημένα με κρακλέ μοτίβα λουλουδιών, πώς αλλιώς θα τους ανοίξει η όρεξη;
    Πού το περίεργο, ο Μαξούλης να τα έχει βάλει με μια άκαρδη αφεντικίνα που του απαγορεύει τον έρωτα; Πόσα ακόμα "πού" θα μπορούσα ν' απαριθμήσω!!!
    Και το σημαντικότερο, "πού αλλού;" υπάρχουν τόσα συμπόσια, κληρώσεις, δρώμενα, διαγωνισμοί και τόσα ανοίγματα καρδιάς;
    Ναι, η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΊΑ γιατί έχουμε την ΑΡΙΣΤΕΑ (σύνθημα!)

    ΑΦιλάκια καρδιάς και πάλι ένα μεγάλο ευχαριστώ και σε σένα Μαρία μου, γι αυτή την ανάρτηση! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα "ευχαριστώ" της ανήκουν πανηγυρικά.
      Σ' ευχαριστώ πολύ Στεφανία μου!

      Διαγραφή
  18. Εντάξει. Έχω πέσει κάτω και χτυπιέμαι από τα γέλια!
    Και ναι, θεωρώ ότι είναι ικανή η Άιρις να χρησιμοποιήσει, όχι μόνο το έμπλαστρο για την τέχνη, αλλά οτιδήποτε βάλει ο νους της!
    Να προσθέσω ότι εύχομαι να γιάνει γρήγορα, διότι πρέπει να ντεκουπάρει ταμπακιέρες και αναπτήρες.
    Θα μου πεις "πώς γίνεται να ντεκουπάρει αναπτήρες";
    Και θα σου πω "πις οφ κέικ, εδώ ντεκουπάρισε μπιμπερό, στους αναπτήρες θα κολλήσει";
    Κίσιζ Μαρία Κανελλάκη και εις άλλα με υγεία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν θα σου πω τίποτα Αρτίστα μου, γιατί ξέρω πως δεν έχει εφευρεθεί ακόμα το αντικείμενο που θα αντισταθεί στις ατλακόλ και στα γκλίτερ της.
      Κίσιζ πολλά κι από μένα!

      Διαγραφή
  19. Χαχαχαχα τέλειοοοο!!!
    Με το παραμικρό μπορεί να κάνει θαύματα η Αριστέα μας!
    Έλιωσα από τα γέλια με τις βεντούζες-ρεσώ και το έμπλαστρο-εξώφυλλο, χαχαχαχα.
    Αυτό με τα μπιμπερό δε, όταν το ανέβασε και το είδα τρελάθηκα! Υπέροχο και πρωτότυπο πολύ!
    Μπράβο Μαρία μου! Μου αρέσουν οι άνθρωποι που θαυμάζουν κάτι που κάνει κάποιος άλλος και το λένε-δείχνουν. Μη νομίζεις ότι είναι συχνό φαινόμενο και χαίρομαι που το είδα σε σένα.
    Σε φιλώ και καλησπέρες μας :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που είδες αυτό ακριβώς που ήθελα να δούμε όλοι Μελαχρινάκι μου!
      Σ' ευχαριστώ πολύ-πολύ!

      Διαγραφή
  20. «Γιατί έχει καταφέρει να δημιουργήσει -εξ αποστάσεως- μιαν ανοιχτή “Εστία” όπου συνυπάρχουμε πολλοί και διαφορετικοί άνθρωποι, απ’ όλα τα μήκη και πλάτη της χώρας».
    Άξιζε λοιπόν, Μαρία, αυτή η εύχαρις και ευφυής ανάρτησή σου για την δημιουργικότατη Αριστέα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άξιζε, δε λες τίποτα Άρη μου!...
      Σ' ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  21. Και αυτή κυρίες, κύριοι και αγαπητά μας παιδιά ήταν η προσωπογραφία-αγιογραφία-(και σε μερικούς αιώνες)τοιχογραφία της αεικίνητης και αειπονούσας πυργοδέσποινας Αριστέας, δια χειρός αγιογράφου-χρονογράφου-πολυγράφου Μαρίας της Κανελλάκη, η οποία ένεκα καταγωγής γνωρίζει από καλό λάδι και από καλά παιδιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Μαρία η αειπονούσα απ' τα γέλια έγινα!
      Να'σαι καλά ρε Πέτρο!

      Διαγραφή
  22. Τι όμορφη κίνηση!
    Μου άρεσε πάρα πολύ.
    Έτσι δημιουργικά να μας πιάνετε η μέση μας!
    Έχει άλλη αξία αυτός ο πόνος!
    Σας φιλώ κουκλίτσες μου και τις δύο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελπίζω να ελαφρώσουν τον πόνο της τα λόγια σου Μαράκι!
      Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα να έχεις!

      Διαγραφή
  23. Χαχα...Μαρία δεν παίζεσαι!!
    Ούτε η Αριστέα παίζεται...με λίγα λόγια είστε και οι δυο άπαιχτες!!
    Δεν μπορώ να σταματήσω τα γέλια..."- Αχ εκείνα τα μικρά άσπρα κουφετάκια;"
    Όλα εν δυνάμει υλικά, όλα εν δυνάμει όμορφα!
    Κι όλα κεφάτα όπως η ανάρτηση!
    Φιλιά πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Μια υπέροχα τρυφερή χειρονομία με τη σωστή δόση χιούμορ, που μόνο το Κανελλάκι μπορεί να το προσφέρει!
    Είσαι μεγάλη καρδιά, Μαράκι μου!
    Και ναι, έτσι είναι το μικρό "βαρεμένο" μπουκλωτό, έτσι όπως τα περιγράφεις...
    Φιλιά πολλά και στις δυο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το μπουκλωτό τρέχει πάλι (φήμες θέλουν να έχει αναλάβει το Υπουργείο Ντεκουπάζ) και σ' ευχαριστεί πολύ!

      Διαγραφή
  25. Εντάξει, γέλασα πάρα πολύ!
    Άσε που, ακόμα κι ο τίτλος
    είναι μια ανάρτηση από μόνος του!
    Αχαχα! Καλή εβδομάδα και πάντα τέτοια ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Απαντήσεις
    1. Καλή εβδομάδα Ιχνηλάτη, σ' ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  27. Είστε υπέροχες και ευρηματικές οι δυο σας , κάθε μια από το μετερίζι της.. Μπραβο σας παντα τετοια θέλουμε, παντα να ειστε αθεραπευτα δημιουργικές...
    τα υπόλοιπα τα είπαν οι προηγούμενοι.. εγώ παντα στο τέλος..

    ΥΣ Άλλο ένα μεγαλο ευχαριστω για την επιλογή της φωτογραφίας..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eγώ ευχαριστώ μεγάλε καλλιτέχνη της φωτογραφίας!

      Διαγραφή
  28. Χαχαχαχ!! Δεν υπάρχεις! Απόλαυσα πραγματικά το κείμενο!
    (και θα ήθελα πάααρα πολύ να είμαι από μια μεριά να βλέπω το πρόσωπο της Αριστέας, την ώρα που το πρωτοδιάβαζε...)
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ κι εγώ δίπλα σου Έλλη μου!
      Και τι δεν θα έδινα να είχα εικόνα εκείνες τις στιγμές :-)

      Διαγραφή
  29. χαχαχαχα ναι οντως έτσι είναι η Αριστέα, έτσι έχω καταλάβει και εγώ! Υπέροχο κείμενο και όντως οι συναισθηματικοί δεσμοί είναι οι ισχυρότεροι.
    Χάθηκα αλλά έχω τρεχάματα Μαρία μου και συγνώμη αν αργώ να σε/σας επισκέπτομαι
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι συγνώμη βρε Αννούλα μου; Εσύ να είσαι καλά κι όλα τ' άλλα τα βρίσκουμε.
      Την καλησπέρα μου♥

      Διαγραφή
  30. Και όπως παντα το καθυστερημενο στο τέλος τρεχω και δεν προλαβαινω λεμε... αλλα δεν θα έχανα με τιποτα τετοια αναρτηση αφιερωση.. Κανελλακι μου.. έτσι ειναι το Αριστακι οπως ακριβως τα γράφεις φιλενάδα..ουτε το τηλεφωνο δεν σηκωνει οταν ντεκουπαρει λεμε ..στους τρεις χτυπους αν δεν το σηκωσει .. θα έχει τα χερια της αγγαρεμενα ποιος ξέρει με τι...!!
    ΑΧ!! να είσαι καλα που μας εκανες και γελασαμε βρε αγαπη μου..καλυτερη αφιερωση δεν θα μπορουσε να της κάνει κανείς..!!! εχεις πέσει μεσα εκατο τις εκατο λεμε..!!
    Και ναι μπορεί να μην ξεραινόμαστε προσωπικα αλλα το οτι εχουμε γινει εδω μεσα μια μεγαλη παρέα δεν ειναι τυχαιο... νομιζω;...μια αγκαλια και για τις δυο σας..και φιλια πολλα γεματα χαμογελα...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αργοπορημένο μου Ρουλάκι σ' ευχαριστώ πολύ!
      Αγκαλιά παρελήφθη και ανταποδίδεται με άπειρα φιλιά!

      Διαγραφή
  31. Φοβερή παρουσίαση της πολυντάλαντης Αριστέας.Δεν ξέρεις πόσο θα'θελα να βρισκόμουν εκεί και να μαθαίνω να παίρνω ιδέες απ΄όλες αυτές τις υπέροχες δημιουργίες της.

    Χάθηκα τελευταία και μου έλειψαν τα έξυπνα γεμάτο χιούμορ γραπτά σου.

    Φιλιά πολλά σε σένα και την Αριστέα !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το πολυτάλαντο και το ατάλαντο η αφεντομουτσουνάρα μου, σ' ευχαριστούμε πολύ Ζουζού μου♥

      Διαγραφή
  32. Βρε Μαρακι ειχα τοσες μερες να μπω και πραγματικά διαβασα πολλά αρθα σου μαζί και τα απολαυσα ενα προς ενα!!! εισαι φοβερη κοριτσι μου!!! Συνέχισε ετσι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ Μαράκι μου σ' ευχαριστώ πολύ για το χρόνο και τη συντροφιά σου!!!

      Διαγραφή
  33. Πόσο γέλασα, αλλά και συγκινήθηκα. Γιατί το blogging είναι αφορμή να γνωρίζουμε υπέροχους ανθρώπους όπως η Αριστέα και της άξιζε αυτή η αφιέρωση και μπράβο σου για την γλυκιά σου έμπνευση Μαρία. Που με τόσο χιούμορ είπες όλα όσα έπρεπε να πεις.
    Να είσαι πάντα καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ευχαριστώ πολύ για τα σχόλιά σας.