Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2026

Χιονίζει σ’ εσάς;

 



Προχτές το βράδυ ήρθε πάλι στον ύπνο μου ένα τσούρμο από μετεωρολόγους, αστρολόγους, προφήτες και τσαρλατάνους. Εφιαλτική νύχτα.

«Έρχεται πολική φωτοβολίδα. Φυλάξου!» φώναζε ο ένας.

«Εγώ γνωρίζω τις πολικές αρκούδες. Δεν ήξερα ότι βγαίνουν και σε φωτοβολίδες» του είπα απορημένη.

«Ανοησίες. Μην τον ακούς. Μια ατμοσφαιρική διαταραχή οριακής φύσεως αναμένεται, που θα επιφέρει μεταβολή στο χρονισμό της ψυχρής μεταφοράς» έλεγε ο άλλος.

«Ευτυχώς που μου το διευκρινίσατε!» του απαντούσα ζαλισμένη εγώ.

«Εμένα θ’ ακούσεις. Έχει κλειδώσει. Η Αττική θα γίνει κατάψυξη. Θα θαφτούμε όλοι κάτω απ’ το χιόνι. Συγκεκριμένα, απ’ το μικρό δακτύλιο έως την παραλιακή, με εξαίρεση τη λεωφόρο Συγγρού που έχει υγρασία και δεν θα το στρώσει πολύ», πεταγόταν ο τρίτος.

«Ανακάτεψε την τράπουλα, πουλάκι μου, να σου πω εγώ τι καιρό θα κάνει» παρείσφρησε η κυρία Ματούλα, απ’ τις πλέον έμπειρες χαρτορίχτρες με εξειδίκευση στην πρόγνωση καιρού. Ανακάτεψα και τράβηξα φύλλο.

«Πεντάρι μπαστούνι, κυρία Ματούλα. Τι σημαίνει αυτό;» ρωτάω με αγωνία.

«Πεντάρι. Πέντε δάχτυλα δηλαδή. Ή τα πέντε προγνωστικά μοντέλα που λένε τον καιρό… ή ο καιρός μάς μουτζώνει, πουλάκι μου» αποφάνθηκε η χαρτορίχτρα.

«Και το μπαστούνι;»

«Φως φανάρι! Θα τα βρούμε μπαστούνια πάλι. Σταύρωσε την τράπουλα και τράβηξε άλλο ένα φύλλο που θέλω κάτι να δω…» Η κυρία Ματούλα έδειχνε ανήσυχη.

«Άσος κούπα»

«Αυτό που φοβόμουν! Την βλέπεις την κούπα, πουλάκι μου;»

«Την βλέπω, κυρία Ματούλα… Είναι καλό φύλλο;»

«Αυτή η κούπα είναι η Πολιτική Προστασία που είναι άσος στην αντιμετώπιση της κακοκαιρίας, πουλάκι μου».

«Προετοιμάζουν εκχιονιστικά και αλατιέρες;» ρωτάω η αφελής ονειροπαρμένη.

«Ετοιμάζουν ειδοποιήσεις απ’ το 112. Θα μας φλομώσουν στα μηνύματα πάλι».

«Κυρία Ματούλα, ν’ ανακατέψω πάλι την τράπουλα, να μου πείτε αν θα τη βγάλω καθαρή αυτό το χειμώνα;»

«Εγώ είμαι σοβαρή επιστήμονας, πουλάκι μου. Αυτά να τα ρωτήσεις στον πρωθυπουργό, που κι αυτός δηλαδή σ’ εμένα είχε καταφύγει τις προάλλες, για να ρωτήσει αν θα βγάλει την τετραετία».

«Θα τη βγάλει, κυρία Ματούλα;»

«Μα είναι νόμιμο να παραβιάσω το απόρρητο του πελάτη μου;»

«Δεν είναι ώρα να σχολιάσουμε τη νομιμότητα, κυρία Ματούλα».

«Θα σ’ το πω γιατί σε συμπάθησα. Η τράπουλα είναι σημαδεμένη. Αν θέλεις να μάθεις για τον καιρό, καλύτερα να βρεις παμπάλαια δελτία με τους παλιούς καλούς επιστήμονες που λέγανε ήρεμα και αξιόπιστα τις προβλέψεις τους. Χωρίς γραφικά και ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Με πινέζες και μαρκαδόρους, εξηγούσαν με απλά λόγια τα καιρικά φαινόμενα».

«Μα είναι λογικό αυτό; Θα ενημερωθώ για τον αυριανό καιρό απ’ τον Καντερέ, τον Λαζάνη και τον Μελανίτη; Που παρουσίαζαν τον καιρό τη δεκαετία του ’80;»

«Πιο πολλές πιθανότητες για αξιόπιστη ενημέρωση έχεις μ’ αυτούς. Γιατί δεν έχει αλλάξει ο καιρός απ’ το ’80, ούτε οι προγνώσεις έχουν αλλάξει. Οι προθέσεις αυτών που ασκούν εξουσία και οι  κούφιες ορολογίες που χρησιμοποιούν, έχουν μόνο αλλάξει. Κατάλαβες, πουλάκι μου;»

«Είστε σίγουρα χαρτορίχτρα, κυρία Ματούλα;»

------------------

Δεν πρόλαβε να μου απαντήσει. Δευτερόλεπτα πριν ξυπνήσω απ’ τον βραδινό εφιάλτη μου, την άκουσα που με ξεπροβόδιζε με μια τελευταία συμβουλή:

«Nα δεις και το Δελτίο Καιρού για τους Αγρότες, πουλάκι μου. Είναι οι σοφότεροι αναλυτές του κακού μας του καιρού».


ëΗ συμμετοχή μου στα Χειμωνιάτικα αποτυπώματα, ένα συλλογικό δρώμενο που οργάνωσε η Αριστέα μας απ’ το αρχηγείο της «Η ζωή είναι ωραία»

Με το καλό να «εκχιονιστούμε» και όσο πιο γρήγορα γίνεται…


Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2026

Αγνοημένα θαύματα

 


 

Το ξέρεις πως οι σκρόφες οι γιορτές

Μπουκάρουν πάλι απρόσκλητες

Με άδεια χέρια

Και διαθέσεις άγριες

Χτυπούν απειλητικά την πόρτα σου

Για ξεκαθάρισμα λογαριασμών

Με τη μοναξιά σου

Μάταια περιμένεις συμπαράσταση απ’ τους οικείους σου

Ανεβοκατεβαίνουν αγεληδόν απ’ τα ξύλινα δοκάρια

Με ρόμπες λευκές

Σα νοσοκόμες αποκαμωμένες που τέλειωσε

η βάρδιά τους κι αποχωρούν φασαριόζικα  

Μη περιμένεις άλλα θαύματα από εμάς

Ό,τι μπορούσαμε το κάναμε – Τι κάνατε δηλαδή; ρωτάς

 

Το πρωί που έπινες τον καφέ σου μπροστά στο παράθυρο

Μια διαμαντένια ηλιαχτίδα τρύπωσε απ’ τη μισάνοιχτη περσίδα και σε τύφλωσε

Ένα σμήνος αποδημητικά φτερούγισαν απ’ τα κάδρα και πέταξαν στον ουρανό

Τα πρώτα λευκά ανθάκια ξεμύτισαν στης αμυγδαλιάς τα μπράτσα

ένα κλαράκι έσκυψε τρυφερά έξω απ’ το τζάμι

σου άφησε λίγη αστερόσκονη στο περβάζι κι εσύ

τη φύσηξες μακριά μαζί με τον καπνό του τσιγάρου σου

Ένα παιδί  στάθηκε στο κατώφλι σου

Φορούσε το παιδικό σου χαμόγελο και με το αθώο του βλέμμα

τροφοδοτούσε το μέλλον σου

Ένα γέρικο χέρι χάιδεψε τα μαλλιά σου – τίναξες το κεφάλι απορημένος, θυμάσαι;

 

Τι άλλο να κάνουμε κι εμείς οι κατωκοσμίτες;

Λαθραία τα περάσαμε απ’ του Κέρβερου το τελωνείο

τόσα θαύματα

Κι εσύ ακόμα δεν μας κέρασες

ένα ποτήρι ευγνωμοσύνη…

*************

Επιμύθιο: Ένα ανθάκι αμυγδαλιάς / Είναι πεταμένο στην αυλή σου / Ποιος θα σκύψει να το μαζέψει;

 


Η συμμετοχή μου στο 34ο συμπόσιο ποίησης που οργάνωσε και φιλοξένησε η Αριστέα μας στο ζεστό της χώρο  Η ζωή είναι ωραία

Ευχαριστώ απ’ την καρδιά μου την πυργοδέσποινα που μας περιποιήθηκε με το παραπάνω πάλι και όλους τους φίλους που συμμετείχαν και αξιολόγησαν τις συμμετοχές μας. Εις το επανιδείν λοιπόν. Και άπειρες ευχές για τη νέα χρονιά 🎄🎈💝

Μπόνους τραγουδάρα, το «Θαύμα» του Μάλαμα. Δεν θα μπορούσε να εκφραστεί πιο εύγλωττα ο ορισμός του θαύματος. Αγαπημένο κομμάτι…

«Το θαύμα είναι να ζεις καρδιά μου, όλες σου τις στιγμές…»



ëΣημείωση: Η πρώτη εικόνα της ανάρτησης προέρχεται απ’ το διαδίκτυο και ανήκει στο δημιουργό της