Αγνοημένα θαύματα

 

 

Το ξέρεις πως οι σκρόφες οι γιορτές

Μπουκάρουν πάλι απρόσκλητες

Με άδεια χέρια

Και διαθέσεις άγριες

Χτυπούν απειλητικά την πόρτα σου

Για ξεκαθάρισμα λογαριασμών

Με τη μοναξιά σου

Μάταια περιμένεις συμπαράσταση απ’ τους οικείους σου

Ανεβοκατεβαίνουν αγεληδόν απ’ τα ξύλινα δοκάρια

Με ρόμπες λευκές

Σα νοσοκόμες αποκαμωμένες που τέλειωσε

η βάρδιά τους κι αποχωρούν φασαριόζικα  

Μη περιμένεις άλλα θαύματα από εμάς

Ό,τι μπορούσαμε το κάναμε – Τι κάνατε δηλαδή; ρωτάς

 

Το πρωί που έπινες τον καφέ σου μπροστά στο παράθυρο

Μια διαμαντένια ηλιαχτίδα τρύπωσε απ’ τη μισάνοιχτη περσίδα και σε τύφλωσε

Ένα σμήνος αποδημητικά φτερούγισαν απ’ τα κάδρα και πέταξαν στον ουρανό

Τα πρώτα λευκά ανθάκια ξεμύτισαν στης αμυγδαλιάς τα μπράτσα

ένα κλαράκι έσκυψε τρυφερά έξω απ’ το τζάμι

σου άφησε λίγη αστερόσκονη στο περβάζι κι εσύ

τη φύσηξες μακριά μαζί με τον καπνό του τσιγάρου σου

Ένα παιδί  στάθηκε στο κατώφλι σου

Φορούσε το παιδικό σου χαμόγελο και με το αθώο του βλέμμα

τροφοδοτούσε το μέλλον σου

Ένα γέρικο χέρι χάιδεψε τα μαλλιά σου – τίναξες το κεφάλι απορημένος, θυμάσαι;

 

Τι άλλο να κάνουμε κι εμείς οι κατωκοσμίτες;

Λαθραία τα περάσαμε απ’ του Κέρβερου το τελωνείο

τόσα θαύματα

Κι εσύ ακόμα δεν μας κέρασες

ένα ποτήρι ευγνωμοσύνη…

*************

Επιμύθιο: Ένα ανθάκι αμυγδαλιάς / Είναι πεταμένο στην αυλή σου / Ποιος θα σκύψει να το μαζέψει;

 

Η συμμετοχή μου στο 34ο συμπόσιο ποίησης που οργάνωσε και φιλοξένησε η Αριστέα μας στο ζεστό της χώρο  Η ζωή είναι ωραία

Ευχαριστώ απ’ την καρδιά μου την πυργοδέσποινα που μας περιποιήθηκε με το παραπάνω πάλι και όλους τους φίλους που συμμετείχαν και αξιολόγησαν τις συμμετοχές μας. Εις το επανιδείν λοιπόν. Και άπειρες ευχές για τη νέα χρονιά 🎄🎈💝

Μπόνους τραγουδάρα, το «Θαύμα» του Μάλαμα. Δεν θα μπορούσε να εκφραστεί πιο εύγλωττα ο ορισμός του θαύματος. Αγαπημένο κομμάτι…

«Το θαύμα είναι να ζεις καρδιά μου, όλες σου τις στιγμές…»

ëΣημείωση: Η πρώτη εικόνα της ανάρτησης προέρχεται απ’ το διαδίκτυο και ανήκει στο δημιουργό της